Friends told me to start writing a weblog. I seem to have a funny way of telling it like it is. A little bit sarcastic and blunt but hey that’s the way I like it!

I am going to blog here everything I have an opinion about. And that seems to be a lott. I will also write down stuff about my everyday life. This blog is all about me……but reactions are more then welcome!

Time will tell if I am a madman screaming in the dessert or the wise one in the ivory tower. Maybe somewhere in between. Who knows!

The blogs will from now on be in english to accomodate my friends from over the borders of my fair country *ahum*….. so be interactive, communicate and read!

Ciao,Gert-Jan

World Aidsday is comming again. Can’t believe how fast a year passes. Normally I help the people of Love Dance in Amsterdam with the artistmanagement and backstage area. But as one get’s busier you grow tired of travelling all the time for meetings and stuff. And after all we have such creative and talented people in Rotterdam…….hell let’s have an event here too!

So a little more than 1 month to go and having to start from scratch I am getting a bit nervous. I came up with the name and concept and now have to find people who want to do their best to fundraise money and not get paid doing so. A challenge I know, but there must be some socially conscious people who want to raise money for the battle against Aids and HIV? Aren’t there?

The main thing is off course finding a suitable location. So working on that now. My goal is to have a location for the event by the end of the week. So keep your fingers crossed and any ideas and support is welcome.

Take care!

Hier zit ik dan achter de MAC van een vriendin….. Gisteravond mijn afscheidsdrankjes gehad en iedereen die er echt toe deed was er. Foto’s, een laatste glas champagne (met aardbei) en kadootjes over en weer. ….. te weinig slaap en gemixte gevoelens. Onwijs veel zin om naar huis te gaan en mijn familie en vrienden weer te zien, mijn leven weer op te pakken (en te verbeteren) en aan de andere kant de mensen die ik hier zo ontzettend ga missen. Gelukkig komen een aantal van hen in Europa wonen en rondreizen dus in veel gevallen is het geen vaarwel maar zie je snel.

Zoals ik in eerdere mails al zei: ‘Sydney is goed voor me geweest’.

Mijn laatste dagen hier stonden eigenlijk in het teken van zoveel mogelijk tijd met vrienden doorbrengen en nog even de laatste dingen doen die ik zal gaan missen.

Voorbeeld hiervan was dat ik nog tenminste 1 aborigonal site wilde bezoeken. Dus Steven en ik hadden vol goede moed het plan opgevat om vroeg op pad te gaan…… maar ja, dan heb je de Mardi Gras vrijwilligers party met tussendoor nog een Eurovisie Songfestival party (bedankt voor de smsjes wie gewonnen had mensen, maakte het kijken een stuk spannender!) en dan wordt het allemaal wat later. Het leven van een doorbitch valt niet mee haha. Dus we zochten het wat dichter bij huis in Bondi en we zouden rockcarvings gaan bekijken. Erg enthousiast over het vooruitzicht allerlei in een grot gegraveerde tekeningen te zien liepen we heen en weer en weer terug te zoeken op de plek waar het zou moeten zijn. Na het aan mensen gevraagd te hebben waren we er al een paar keer langs gelopen en hadden we er zelfs op gestaan. Het was niets anders dan stenen die ze in een vorm (vraag me niet wat het moest voorstellen) hadden gehakt en geslepen. En daar gaat dan een halve dag van je leven die je nooit meer terug krijgt haha.

Ik moet nu stoppen al heb ik nog veel meer te vertellen. Kijk er naar uit om bij te kletsen met jullie op een terrasje, op het strand in mijn nieuwe ozzie boardshorts of zelfs al meteen op het vliegveld na de lange vlucht.

Ik stap er in ieder geval erg fris in…. of ik er ook fris uitstap? We zullen zien!

Liefs en tot snel,

Gert-Jan

Beste Nederlanders,

Haal de zakdoekjes maar uit de kast voor de tranen van vreugde en doe een dansje want de 29e is het zover! Gert-Jan komt na 4 maanden weer terug naar Nederland….. Maandag 29 mei om 6:45 ben ik weer in Amsterdam om zo vlug mogelijk weer naar Rotterdam te rijden haha.

De reden dat ik 2 maanden eerder terug kom is niet dramatisch van aard. De werkrestricties op mijn visa maken het gewoon onmogelijk om een nieuwe baan te vinden hier waar ik ook naar tevredenheid in kan werken. En tja, als je geniet van elke dag en van het ene avontuur in het andere rolt dan raakt het gespaarde geld ook een keer op.

Als ik terug kijk op mijn tijd in Sydney ben ik echter professioneel en persoonlijk behoorlijk gegroeit. Je kunt denken: ‘Had je dat niet thuis kunnen doen?’. Misschien wel maar soms moet je even uit je dagelijkse patroon stappen om vanaf een afstandje de boel te kunnen analyseren. En met stukje Nederland in Sydney Steven en de mensen die ik hier heb leren kennen was het proces ondergaan in Sydney natuurlijk een stuk leuker.

Dus vanaf het einde van de maand is de nieuwe en verbeterde (vind ik zelf tenminste) Gert-Jan weer terug in Rotterdam. Kan niet wachten om met een nieuwe drive en duidelijke doelen weer aan het werk te gaan. Kan niet wachten om mijn familie, vrienden en hond weer te zien. Kan niet wachten om weer langs de Maas te wandelen, over de Erasmusbrug en op een terrasje verhalen over Sydney te vertellen en bij te kleppen over alles wat er in de tijd gebeurde dat ik weg was.

Wat wel lastig gaat worden is dat ik Sydney zeker zal gaan missen. Sommige plekjes zijn een bijzonder plekje in mijn hart in gaan nemen net als sommige mensen. Het is waar ik kan ze op 1 hand tellen maar het is dan ook meer dan een vakantievriendschap als je 4 maanden intensief met elkaar omgaat. De tijd zal leren of vriendschap ook grensoverschrijdend is. Het leuke is dat de helft al door Europa gaat reizen een paar maanden nadat ik terug ben. Dus ma ik ga snel werken aan een flat voor mezelf zodra ik terug ben haha anders wordt je huis net een backpackers hotel LOL.

Mijn Nederlandse mobiele nummer is niet meer bruikbaar, dus na het einde van de maand kunnen jullie me alleen nog thuis bellen op de vaste lijn. Mijn nieuwe nummer mail ik zo snel mogelijk door.

Ik ga zeker genieten van de laatste dagen hier, maar kan niet wachten om aan nieuwe herinneringen thuis te beginnen.

Liefs uit Sydney,

Gert-Jan

Sorry dat het even duurde voor je een reactie terug kreeg maar meid wat kun je kletsen En iedereen maar denken dat ik zo’n kwebbelkous was! Als je het leuk vind lijkt het me een leuk idee om een keer bij een goed glas wijn en een hapje bij te kletsen en foto’s te showen.

En het kan eerder dan ik gepland had. Voor het einde van de maand ben ik weer terug in het vertrouwde Rotterdam. De werkrestricties op mijn visa belemmerden me teveel om echt goede opdrachten binnen te slepen. En na Mardi Gras en Sydney fashion week raken de centjes ook aardig op nu er niets meer binnen komt. Sydney is met recht een van de top drie steden waar het het duurst is om te leven.

Ik ben erg blij om weer terug te gaan ook stiekem. Met een uitgebreide garderobe, een hernieuwde dosis zelfvertrouwen (zakelijk en persoonlijk), goede focus en doelen voor cariere en leven thuis en veel levenservaring rijker voelt het ook alsof het tijd is om afscheid te nemen van Sydney. Afscheid nemen hier van een aantal mensen zal zwaar vallen. Ik wordt getrakteerd op een gezichtsbehandeling en nieuw kapsel in de Aveda salon door mijn vriendinnen. Een soort afscheids en vriendinnendag in een. Ben me er nu ook veel bewuster van hoe makkelijk ik mensen aan me kan binden en hoeveel ik eigenlijk te bieden heb in relatie tot andere mensen. Ook probeer je je natuurlijk qua vriendje niet te binden omdat je weet dat het alleen tijdelijk kan zijn. Maar goed het wordt dus zeker weten janken op het vliegveld.

Per 1 Juni dus weer terug naar de realiteit en het zoeken van een baan en appartement in Rotterdam. Ik ben er achter dat ik eventmanagement toch wel echt het leukste vind en dat daar creatief en qua produktie wel mijn talenten liggen. Ook moet ik met het schaamrood op mijn kaken bekennen dat ik soms teveel gezellig en te weinig produktief ben. Nou ja te weinig, het had soms in voorgaande projecten wel beter en meer kunnen zijn. Tijdens projecten hier heb ik nu ik focus en drive en een carieredoel heb dat wel afgeleerd.

Klinkt suf maar voel me bijna een andere Gert-Jan op sommige punten. Wat betreft mijn redenen om naar Sydney te gaan heb ik mijn doelen wel bereikt en soms zelfs meer.

Ik zie je graag in Juni weer persoonlijk als het drukke **** leven een borrel toestaat. Doe de rest van mijn ex-collega’s de groeten. ***** is een beetje stil over de mail. Hoop dat alles goed met haar gaat.

Groetjes uit Sydney,

Gert-Jan

Hey allemaal,

Eerst even in reactie op de mail van Steven…….. Ik loop hier niet 24/7 rond als een dronken droppie. Ook draag ik nog steeds dezelfde kleren en draag ik niet meer make-up dan thuis (sorry Erwin, teleurgesteld? lol). De mail was puur bedoeld als grap. De foto’s zijn gemaakt in Cairns vlak voor Cyclone Larry. Voor ons Nederlanders toch best eng je eerste cycloon. We hielden de moed erin door middel van sarcastische grappen en melige foto’s. In de mail dus het resultaat.

Zo nu we dat uit de weg hebben weer een update uit mijn echte leven hier!

Maandag is de Sydney Fashion Week begonnen. Ik ken geen designer en de Ozzie beroemdheden zeggen me ook niet veel. Maar de shows zijn geweldig en de sfeer is goed. Gelukkig is de doos met kleding uit Rhoon ervoor al aangekomen (dank je ma). Je moet er natuurlijk zo goed mogelijk uitzien. Je weet immers nooit of je ergens in de achtergrond te zien bent op foto’s van de belangrijke mensen. De flitsers van Harpers Bazaar en Vogue flitsen naar iedereen die langs komt. Soms heb ik het idee dat ze zelf ook niet echt weten wie de moeite van een foto waard is en wie niet. De enige bekende Australische die ik heb gezien bij de modeshow op maandag was actrice Cate Blanchet.

Wat minder prettig is is dat gisteren de regen ook weer begonnen is. Het wordt nu dus echt tijd om een baan te vinden. Al was het alleen al om de verveling tegen te gaan. In de zon liggen is er even niet meer bij nu het herfst is.

Het slechte weer zorgt ervoor dat ik alleen nog maar meer aan het toegeven ben aan mijn Starbucksverslaving (Tasja, mijt look to the left). Ik heb dus ook nog steeds geen koffiezetapparaat. Gelukkig heeft mijn oma door dat een koffieverslaving geld kost Voordeel van Starbucks is ook dat je cappucino gebracht wordt door een knappe jongen met een stralende glimlach. Als ik mijn moed bij elkaar geraapt heb vraag ik hem uit. Duurt dus nog wel even. Er is niets beters dan cappucino die ‘s ochtends al voor je klaar staat (Marjo, soms denk ik er wel eens aan terug).

Dinsdag was het ANZAC Day. Australie herdenkt dan de slachtoffers die zijn gevallen in de Eerste Wereldoorlog. Iedereen is dan vrij en er is een herdenkingsceremonie. Het was best indrukwekkend om de ceremonie mee te maken in Hyde Park. Beetje jammer dat John Howard net zo dom overkomt in het echt als op tv. Australie lijkt toch meer en meer op Amerika. ‘s Middags zijn Steven, Etheon, Brett en ik naar een expositie gegaan in de State Library. Het thema was hoe de Nederlanders het merendeel van Australie in kaart hebben gebracht in de tijd van onze ontdekkingsreizigers en VOC. Je zou toch denken dat ze wat dankbaarder zouden zijn en ons Nederlanders hier snel een baan zouden aanbieden.

Helaas nog steeds op zoek naar een baan. Het voordeel is wel dat nadat iemand in slaap is gevallen tijdens je sollicitatiegesprek het alleen maar beter kan gaan. Het was een bizarre ervaring en denk ook niet dat me dat in Nederland zou overkomen. Heb uiteraard die persoon wakker gemaakt voordat ik naar huis ging met de mededeling dat ik het wel erg arrogant vond om te denken dat zijn tijd meer waardevol was dan die van mij……….

Ik zag op nu.nl dat het weer in Nederland steeds beter wordt en de zon zelfs schijnt. Geniet ervan en we mailen snel weer!

Groetjes uit Sydney,

Gert-Jan

P.S. Ik ga verhuizen en het nieuwe adres volgt snel!

P.S. Pa en ma er komt een pakketje aan. Omdat het nogal duur is om pakketjes te versturen zitten er ook dingen voor Erwin, Paul, Danny, Tim en Marcella in.

P.S. Ik ben ook al naar nieuwe banen aan het zoeken in Nederland. Als iemand iets interessants ziet dat start in Augustus laat het me weten!

Hey Gerties friends,

Ik kan niet heel veel meer toevoegen aan wat Gert jullie al allemaal heeft verteld. Sydney is een geweldige stad!!

Sydney brengt dingen bij mensen los zoals geen enkele andere (homo) stad dat kan. Gerts eerste bezoek aan de Imperial Hotel (bekend om haar travestietenshows) heeft een ommekeer in zn leven gemaakt. Samen met Mitzi Macintosh heeft Gert zijn eerste dragshow gedaan. Het was hilarisch om Gert in een jurk te zien, en ik moet toegeven, met make-up op is hij onherkenbaar (zie de foto – gert in het midden)!!

Gert stuurt jullie niet alle foto’s. Dus hier zijn een de ongecensureerde

Groeten uit Sydney,
Steven

De mail ging vergezeld van foto’s die ik hier uiteraard niet ga plaatsen. Ik kom er in mijn volgende log op terug!

Hey allemaal,

Hoop dat jullie allemaal een goed paasweekend hebben gehad en niet te
misselijk zijn van de chocolade. Pasen in Sydney is eigenlijk hetzelfde als
thuis. Iedereen heeft een lekker lang weekend en geniet ervan. Veel van mijn
kennissen en vrienden hier waren het weekend op familiebezoek, gaan met
elkaar eten en ja ook hier hebben ze paashazen en chocolade eitjes.

Samen met Steven en Etheon (Steven’s vriend) en 12 andereren ben ik eerste
paasdag op wijntour geweest in Hunter Valley. Na vrijdagnacht bijna niet
geslapen te hebben door een feestje van de overburen (of door een boze
buurman lesbian bitches genoemd) ging zaterdagochtend om zes uur de wekker.
Ik geloof niet dat ik in mijn tijd hier ooit zo vroeg ben opgestaan. Het
ging allemaal wat moeizaam. Na een douche en heel klein ontbijtje kon ik te
vrolijke mensen redelijk goed aan voor mijn doen en het tijdstip. Na 2.5 uur
in de trein en spelletjes ik-zie-ik-zie-wat-jij-niet-ziet kwamen we aan in
Newcastle waar we werden opgepikt door de bus met chauffeur/gids. Ik denk
dat hij nog nooit zo’n groep als ons heeft gehad (homo’s, faghag’s en een
verdwaalde hetero). We waren dan ook al melig genoeg zonder wijn. Om onszelf
te vermaken gilden we de naam van iets wat we onderweg zagen gevolgd door
een collectief love or hate. Weet niet of hij het grappig vond van de muziek
ging harder, maar wij lagen dubbel van het lachen.

De wijngaarden en wijnmakerijen waren klein maar toch leuk om te bezoeken.
Het leukste was natuurlijk het proeven…… en wie zegt dat je het moet
uitspugen. De wijn was wel okay maar niet zo geweldig dat je er een fles van
mee naar huis wilde nemen. Wel grappig was dat een wijn gemaakt van dezelfde
druiven in hetzelfde jaar bij elke wijnmaker weer anders proefde. Op zich
wel grappig om te leren wat allemaal van invloed kan zijn op het karakter
van een wijn. Een van de wijnmakerijen had ook een olijfolieproeverij. Nooit
geweten dat er zoveel verschil in kon zitten.

Na een treinreis waarin we aangeschoten en galgje spelend weer thuis kwamen
plofte ik meteen in bed om nachtrust in te halen.

Buiten dit soort tripjes wordt Sydney steeds meer een routine. Net als elke
stad waar je langer bent wordt alles een beetje standaard. Je krijgt je een
soort stamkroeg waar je met vrienden afspreekt, gaat stappen in dezelfde
clubs en begint personeel bij naam te kennen. De dagen hier zijn gevuld met
afspreken met vrienden, het zoeken van werk en plannen maken om het straks
verdiende geld te besteden aan reizen door Australie. Het is wel een groot
voordeel dat Steven hier ook is zodat we dingen ook samen kunnen plannen.

Als het goed is komt er vandaag ook een pakketje aan met kleding uit
Nederlands (thanks ma!). Het weer is hier ontzettend veranderlijk op het
moment. De ene dag regent het keihard, de andere dag schijnt de zon en is
het ontzettend warm overdag met een erg koude nacht.

Hou me op de hoogte van alles wat er gebeurd in Nederland via de reacties op deze site…. Vind het jammer dat ik koninginnedag moet missen. Zoals ze hier zeggen God save the Queen….. and Queens we are lol……

Ciao en een fijne koninginnedag,

Gert-Jan

P.S. mijn nederlandse mobiele nummer is niet meer geldig omdat ik mijn
contract heb opgezegd voordat ik naar Sydney ging. Bedankt voor alle smsjes
en voicemails die ik nooit meer zal lezen of horen hihi

Afgelopen weekend was mijn trip naar Cairns met vrienden………… om maar
te beginnen met de laatste dag……… Ik heb cycloon Larry overleefd! We
merkten er weinig van omdat Larry net langs Cairns ging. Ik moet er niet aan
denken hoe eng het was geweest als Larry echt vol Cairns had geraakt. Het
was een klasse 4 cycloon wat betekent dat de wind die rond gaat in de kern
een snelheid heeft van 280 km/uur. In Cairns waren een aantal bomen uit de
grond gerukt en was er lichte schade maar geen gewonden of ernstige
drama’s……….

Op zich was de voorbereiding op Larry enger dan wat wij er van meekregen.
Zondag gingen we op roadtrip door Zuid Queensland. Elk uur klonk er de meest
verschrikkelijke sirene op de radio die aankondigde dat er een
Larry-journaal aankwam. Een vrouw die net deed alsof ze de troonrede voorlas
kwam dat met een update van wat Larry aanrichte, waar hij zich bevond en wat
er kon gaan gebeuren en wat je dan moest doen. Toen we in Palm Cove
aankwamen waren mensen al volop hun ramen met kruizen aan het intapen en
lagen de zandzakken al voor de deur.

Terug in het appartement lag er een brief met instructies voor de deur. Daar
stond onder andere in dat als het gebouw in begon te storten je onder een
deurpost moest schuilen of onder een tafel en je met kussens en matrassen
moest beschermen. Er geruststellend als je 7 hoog logeert. We besloten het
lijstje maar af te werken……… water inslaan, champagne voor de avond,
ontbijt, lunch, kaarsen, etc……. Er was geen enkele aanwijzing hoe laat
we maandag weer naar buiten konden. De enige winkel die nog open was was de
avondwinkel en het leek alsof er een Japanse invasie was in plaats van
Larry. Op elke vierkante centimeter van de winkel stond een Japanner druk te
praten met andere Japanners met armen vol flessen water en chips. Het was
hilarisch om te zien!

Toen Larry in de ochtend dan eindelijk bij Cairns was hebben we eigenlijk
door het grootste gedeelte van Larry heen geslapen. Ik werd rond 5 uur
wakker van een smsje van de vrienden die we in Cairns op gingen zoeken dat
de elektriciteit uitgevallen was en dat de luiken voor de ramen er bijna
afvlogen. Slaperig keek ik naar de ventilatoren aan het plafond die nog
rustig doorzoemden. Nieuiwsgierig keek ik naar buiten en het enige wat ik
zag waren de palmbomen die in een briesje heen en weer wiegden. Kortom we
hebben geluk gehad.

Niet alles was drama………… zaterdagochtend om half zes mijn bed uit op
weg naar de jachthaven. Ik was onwijs hyper want we gingen duiken en
snorkelen op het great barrier reef! Ik was zeeziek dat wil je niet weten.
Voor we bij de plek waar we gingen duiken waren aangekomen had ik al zeker 8
keer overgegeven. Ik zag wit, groen en geel tegelijk. Na de duikinstructies
ging het al beter. Het scheelde enorm dat ik alles al een keer had geoeffend
met Danny thuis in een zwembad haha dus mijn instructie Padi kwam goed van
pas. Het duiken zelf was beter dan ik me voor had kunnen stellen. Haaien,
tropische vissen in alle kleuren, schildpadden, octopus en zelf Nemo
gevonden. Minder was dat ik 8 meter diep moest overgeven. Je moet dat dan
dus door je ademmondstuk naar buiten blazen. Erg goor maar de vissen kwamen
meteen lunchen haha…..

Na het duiken was er lunch en konden we nog ruim een uur snorkelen. Een
geweldig gevoel gewoon op je buik liggen, naar het koraal en de vissen
beneden je kijken en je op een stroom mee laten drijven.
Bedankt voor alle mailtjes, kaarten, smsjes, etc……….. Het is erg fijn
om te weten dat er aan me gedacht wordt in Nederland. Eind juli kan ik
jullie weer allemaal persoonlijk zien, bijkletsen en een wijntje drinken

Sorry dat ik ongeruste mailtjes of ik de cycloon had overleefd niet snel kon
beantwoorden. Het was fijn om te merken dat zoveel mensen om je geven.

Heel veel liefs,

Gert-Jan

De laatste tijd valt er niet zoveel te melden. Alles gaat zo zijn gangetje…… Druk aan het solliciteren en er zijn eindelijk organisaties die aangeven te willen praten over het ondersteunen van Dance4Life in Sydney (Australie).

Vandaag kwam er een pakje van het thuisfront met Rituals zeep (tja hoe homo kun je zijn dat je dat mist), stroopwafels en dropjes. HEERLIJK in de zon zitten bij Starbucks (Tasja mijt look to the left haha) met een vanilla late en een stroopwafel (thanks ma en tante Joke), de laatste Winq te lezen (thanks Danny) en met Soulvation op mijn Ipod (thanks Tim).

Bij Starbucks werkt een ‘meisje’ dat Nederlands spreekt. Ze heeft een aantal jaren in Amsterdam gewoont omdat ze getrouwd was met een Nederlander. Grappig om in Sydney ergens binnen te komen en ‘hey schatje hoe gaat’ie te horen’ met een engels/amsterdams accent.

Een ander stukje Nederland is de bovenkant van mijn dressoir. Er past geen kaart meer bij dus moet even wat anders verzinnen …….. Vooral de kaart met de skyline van Rotterdam heeft een prominente plaats gekregen (Thanks tante Gerda).

Gisteravond waren de Parade Awards van Mardi Gras. Het leek of het eeuwig zou duren. Iedere keer weer een reden om elkaar te zien of terug te gaan. Nu is het dan echt afgelopen en voelde een beetje raar. Mardi Gras is als een goedaardig virus waarmee je wordt besmet en nooit meer vanaf komt. En natuurlijk is mijn vaste stukje Nederland daar Steven. Wel gek dat je iemand die je al langer kent in Australie meer ziet dan in Nederland haha…..

Nu maar weer even jobhunten anders ben ik hier straks “nog blutter dan in Nederland na een flinke dag shoppen”

Groetjes uit Sydney,

Gert-Jan

Ps als iemand mijn vorig mailtje nog heeft forward het dan ff naar me want ik ben het kwijt hehe Alle voorgaande mailtjes zijn ook terug te vinden op www.allaboutme.web-log.nl en foto’s op http://spaces.msn.com/allaboutme1978